Het is gemakkelijker om de fouten van een ander aan te duiden dan je eigen flaws te gaan opzoeken en er actief aan te werken. 

Als mens kruipen we heel graag in een slachtofferrol. Maar af en toe, komt er wake up call, een besef dat jij en alleen jij verantwoordelijk bent voor jouw leven en jouw geluk. Als het moeilijk is om alleen die klik te maken, help ik graag met een goeie shot onder jouw kont!

 

De verantwoordelijkheid ligt bij jou, niet bij anderen.

Jij hebt jouw trauma niet veroorzaakt, maar het is wel jouw verantwoordelijkheid om ervan te helen. 

 Het is aan jou om je leven in eigen handen te nemen. Het is aan jou om knopen door te hakken en jouw prioriteiten te stellen. Je kan kwaad zijn op jouw werkgever omdat de werkdruk te hoog is, of je kan met je werkgever in gesprek gaan. Je kan kwaad zijn omdat je vriend een avond drinken boven jou verkiest, of je kan ervoor kiezen ook iets leuks te gaan doen of je conclusies eruit te trekken.

Het probleem hierbij is dat het gewoon gemakkelijker is om de schuld bij een ander te leggen. Het is gemakkelijk om met de vinger te wijzen, zonder eerst naar jouw eigen acties te kijken. Niemand houdt graag een spiegel op om naar zichzelf te kijken.

 

We dragen allemaal een rugzak mee, we zijn allemaal al gekwetst geweest. Dat is niet jouw schuld, maar het is wel jouw verantwoordelijkheid hoe je er achterna mee omgaat. 

Het is jouw verantwoordelijkheid om jezelf te helen, door te vergeven, door te kijken of je er een les kan uittrekken en om voor jezelf het hoofdstuk af te sluiten. Je kan niet blijven in een slachtofferrol zitten en het zwarte schaap spelen. 

 

Als je iets wil wat niet veel mensen hebben, moet je datgene doen wat niet veel mensen doen.

Het is gemakkelijk om je te laten beïnvloeden en meeslepen, het is moeilijk om 'nee' te zeggen en voor jezelf te kiezen. 

Je hebt last van FOMO (fear of missing out) en wilt mensen niet teleurstellen. Dus stel je liever jezelf teleur. Daarna geraak je gefrustreerd omdat je jouw dromen niet kan behalen. 

Je bent heel ambitieus, wil graag veel geld verdienen en wil het maximum uit het leven halen. Jouw vriendin(nen) zijn tevreden op hun 9-5 job en hebben geen side hustle om hun vrije tijd aan te spenderen. Beide situaties zijn oké, maar als jij andere dingen wilt uit het leven, ga je het anders moeten aanpakken. Een avond doorwerken, vroeger opstaan, klantenafspraken doen ipv iets gaan drinken, ... Het gaat niet gemakkelijk zijn, je gaat je vaak eenzaam voelen, maar in de long run zal het het waard zijn. 

Ook hier held 'radicale verantwoordelijkheid'. Het is gemakkelijk om de schuld te steken op jouw vriendinnen, of je stelt jouw eigen noden voorop en gaat keihard voor jouw dromen.

 

Het klinkt heel profound maar zo is het wel in het leven. 

98% van de bevolking hun leven ziet er ongeveer zo uit: men werkt in loondienst, een 9-5 job, verdient een gemiddeld loon en gaat ongeveer 1 of 2 keer per jaar op reis. Als jij hier tevreden mee bent, top, goed voor jou. Wil jij dit niet? Wil jij 6 keer in een jaar op reis? Wil jij in een grote villa wonen of een tweede verblijf in het buitenland, ... Dan moet je het anders doen. Dan heb je meer discipline nodig, ga je eens een avondje uit moeten afzeggen of een feestje moeten missen als je de volgende dag bv een meeting hebt die kan betekenen dat je een promotie krijgt. Wil je vermageren? Dan ga je ongezonde suikers en vetten moeten links laten liggen. 

 

Gelijk wat je wil in het leven, als het niet average* is, ga je er iets voor moeten opgeven en discipline moeten tonen. En het voelt dan misschien wel als (tijdelijk) een stap terugzetten, op lange termijn betekent het dat je 5 stappen verder staat.**